عـشـق مـن جـز غم دلواپسي نـيسـت
آخه قلـبـم مثل قـلـب کـســي نـيسـت
من پر از احساسم
تو پر از احساسـي
واي اگر قلب منو نشناسي
گاهي سرشار از حقيقت گاهي مغلوب گناه
هر چه هستم تو فقط من رو براي من بخواه
مــن اگـر مـريـم پـاکـم يـا کـه يـک گـيـاه هرز
عشق من بيا به باور هـاي مـن عـشـق بورز
من پر از احساسم
تو پر از احساسـي
مگه مي شه قلب منو نشناسي
مگه مي شه قلب منو نشناسي....
محبوب من بيا
تا اشتياق بانگ تو در جان خسته ام
شور و نشاط عشق برانگيزد
من غرق مستي ام
از
تابش وجود تو در جام جان چنين
سرشار هستي ام
من بازتاب صولت زيبايي توام
آيينه شكوه دلارايي توام
منی که ساده به خاک افتادم
بایدم ساده بدی بر بادم
راستی لعنت به من دیوونه که به تو قلبم و چه آسون دادم
تو چطور میگی که من برای تو کم بودم
منی که عاشق ترین عاشق عالم بودم...
...
بيهوده دل مبند به لبخند هيچ کس
در باغ لاله رويد و در شورهزار خس
اين زندگی سزای غريبی چنان تو نيست
بايد رها شوی دل تنها از اين قفس
لبخندهای جمله رفيقان دروغ بود
ديدی که ياور تو نبودند يکنفس
وان عاشقانههای پوچ و ريايی برای تو
چيزی نبود جز هيجان و تب و ...هوس
اين قصه که گفتم و گفتند از فريب
يعنی که دشمنم دل ويران تويی و بس
با تو حکايتم همه اردیبهشت بود
حالا چگونهای تو که تلخ است هر نفس؟
خالیست جای تو همه جا در مدار من
اندوه من برای تو بيهوده نيست پس...
....
...
من اينجا بس دلم تنگ است
و هر سازي كه مي بينم بد آهنگ است
بيا ره توشه برداريم
قدم در راه بي برگشت بگذاريم
ببينيم آسمان هر كجا آيا همين رنگ است...
...
قصه ی تنهایی ام بی انتهاست
برای فا صله ها
تا کجای شب خواهد رفت
صدای ناله های من
گویی از هر دری نگاه می کند
تنهایی ام
التماسم را در این شب های تنهایی
نمی بینی نمی یابی
گناه من ٬ دوست داشتن بود
دلم تنگ است............
دارم دق میکنم......
دارم دق میکنم......
من
پری کوچک غمگينی را
می شناسم که در اقيانوسی مسکن دارد
و دلش را در يک نی لبک چوبين
می نوازد آرام،آرام
پری کوچک غمگينی
که شب از يک بوسه می ميرد
و سحرگاه از يک بوسه به دنيا خواهد آمد .....
من
پری کوچک غمگينی را
می شناسم که در اقيانوسی مسکن دارد
و دلش را در يک نی لبک چوبين
می نوازد آرام،آرام
پری کوچک غمگينی
که شب از يک بوسه می ميرد
و سحرگاه از يک بوسه به دنيا خواهد آمد .....
..........نه باران می بارد و نه تو بر می گردی
چه نگاه دلواپسی دارد این عشق
چه نگاه دلواپسی ..........
گيرم هواي پر زدنم هست بال کو؟
... از رفتن تو گفتم ستــــاره در به در شد...
.... تا به کــــــی باید رفت
هر زمان عشقی و یاری دیگر
کاش ما آن دو پرســتو بودیم
که همه عمر سفر می کردیم
از بهاری بــــه بهاری دیگر
